Adapter

Opis filmu:

Merlin Wafelek chce zostać gwiazdą ekranu. W dzieciństwie obejrzała film Billy Wildera Pół żartem, pół serio i marzy o graniu w jego filmach. Pisze listy do uwielbianego reżysera, ale pozostają bez odpowiedzi. Jest bufetową w pociągu i pracuje jako filmowa statystka. Poznaje Piotra, który nie dostał się na studia operatorskie, gdyż badania wykazały, że jest daltonistą. Merlin poleca chłopaka znajomemu rekwizytorowi. Mieszka w wagonie na bocznicy kolejowej wraz z Sandrą. Sandra bezskutecznie usiłuje wyjść za mąż. Każdej nocy przyjmuje coraz to innych amantów. Rzekomo sparaliżowany ojciec wzywa Merlin pilnym telegramem. W rodzinnym miasteczku oczekuje na nią miejscowy milioner Żenia. Daremnie pragnie ją poślubić. Rodzina chce zmusić Merlin do pracy w cukierni, ale dziewczyna ucieka. Spotyka się z reżyserem poszukującym odtwórczyni głównej roli do filmu i pociesza go w momencie twórczego załamania.

Opis postaci:

Mariola Wafelek Merlin – blondynka po dwudziestce o regularnych rysach twarzy i pełnych ustach. Włosy długie, gęste, często tapirowane. Zgrabna figura i obfity biust. Do pracy najczęściej chodzi ubrana w biały fartuch i dżinsowe ogrodniczki, a na zewnątrz w
uszatkę i kufajkę. Często nosi też sukienkę nawiązującą do kreacji Marylin Monroe w filmie „Słomiany wdowiec”. To sukienka z lekkiej, plisowanej krepy, z głębokim dekoltem typu halter i wyraźnie zaznaczoną talią, przechodzącą w szeroką, wirującą spódnicę, która dzięki słynnej scenie nad kratą metra stała się najbardziej rozpoznawalnym symbolem hollywoodzkiego seksapilu i ponadczasowej magii kina. Mariola to osoba uparta, nastawiona na cel, ale też dobra i wrażliwa.

Piotrek – brunet po dwudziestce o gęstej, krótkiej czuprynie. Ma pucułowatą twarz i wydatne usta, co nadaje mu chłopięcego wyglądu. Za każdym razem, gdy pojawia się na ekranie jest inaczej ubrany. Najpierw w czarny garnitur i białą koszulę, potem w złoto- czarną marynarkę i biały szal, dalej żółtą podkoszulkę i zieloną wojskową kurtkę, a na końcu w wojskowy mundur, płaszcz i czapkę. To mężczyzna wrażliwy, nieco naiwny nieprzystosowany, ale też porywczy i nieprzewidywalny.

Żenia – blondyn z wysokim czołem po czterdziestce, nosi krótko przycięte włosy. Jest wysoki, szczupły i gładko ogolony. Ma owalną twarz z długim, prostym nosem i wąskimi ustami. Ubiera się elegancko w białą koszulę i kremowy garnitur. Na głowie biały kapelusz. To mężczyzna romantyczny, gotowy do poświęceń, ale też zdecydowany i twardo stąpający po ziemi.