Filmy – Dramat – Festiwal Korelacje 2025 – Słoneczny zegar z autorską narracją
Film w nowym oknie
Filmy – Dramat
Dostosowanie
- Napisy
Czas trwania
1 godz. 49 min.
Reżyseria
Scenariusz
Data premiery
1997
Festiwal Korelacje 2025!
Zapraszamy do oglądania filmu „Słoneczny zegar” w reżyserii Andrzeja Kondratiuka z autorską narracją Sylwii Chutnik.
Mateusz Demski o filmie i autorskiej narracji:
Las, pomost, cisza, spokój, leżą na stole niedojedzone arbuzy, drewniane łódeczki puszczane na wodzie, stare jabłonie wymalowane mrozem. „Słoneczny zegar” to trzecia i ostatnia część tryptyku rodzinnego Andrzeja Kondratiuka, która zamyka głęboko autotematyczną opowieść reżysera oraz jego żony, aktorki, Igi Cembrzyńskiej. Antidotum na życie w wielkiej aglomeracji ma stać się dla nich odludzie, chata nad rzeką, gdzie nawet tafla wody wygląda jak z malarstwa impresjonistów. Nie porzucają jednego – potrzeby wyrażenia na taśmie filmowej czegoś, co wydaje się frapujące w rzeczywistości. Bo „życie bez kamery jest jak niebo bez gwiazd”.
Sylwia Chutnik z rozkoszą zanurza się w sielankowo malowniczy krajobraz, wydobywa na wierzch intymne wyznania i obserwacje z codziennego życia bohaterów, ich sny, żarty, refleksyjne (i atrakcyjne) uwagi. Przez ekran przewija się barwna galeria postaci: baba w zasłonie na trzeszczącym rowerze, skacowany anioł, rudowłosa dziewczyna, która czmychnęła z obrazu Rubensa. Chutnik pokazuje, że w przypadku Kondratiuka i Cembrzyńskiej, to życie samo w sobie jest sztuką, zaś jej tworzywem jest rozmach, siła wyobraźni. „Słoneczny zegar” to wielkie kompendium wiedzy o tym, co najważniejsze – i w kinie, i we wspólnym życiu.
O festiwalu Korelacje i autorskiej narracji:
Festiwal Korelacje to nowatorskie wydarzenie w obszarach sztuki filmowej i kultury dostępnej. Na festiwalu pojawiają polskie filmy w nowej formule – fabułom towarzyszy autorska narracja tworzona przez zaproszonych do projektu mistrzów i mistrzynie słowa.
Autorska narracja to nie jest typowa audiodeskrypcja będąca werbalnym opisem tego, co dzieje się na ekranie a rodzaj subiektywnego oprowadzania po filmie, interpretowania go w osobisty, swobodny, często emocjonalny sposób, dzięki czemu odbiorcy i odbiorczynie oglądają film oczami narratora.
Film z autorską narracją staje się całkowicie nowym dziełem. Zapomniane polskie klasyki, wybrane przez zaproszonych gości i gościnie, zyskują nowe życie i nową publiczność. Dzięki korelacjom pomiędzy różnymi dziedzinami sztuki i sposobem jej prezentowania widzki i widzowie mają możliwość doświadczyć kina w nietypowej, zaskakującej odsłonie.
Autorska narracja towarzysząca prezentowanym na festiwalu filmom zaczerpnięta została od audiodeskrypcji, ale nie jest tym samym. To forma opisu o charakterze literackim, subiektywnym i swobodnym, wpleciona pomiędzy oryginalne dialogi, dostępna i angażująca w odbiorze wszystkie osoby na sali kinowej.