Obyczajowy Mój Nikifor

Opis filmu:

Akcja filmu toczy się w latach 60-tych w Krynicy – uzdrowiskowej miejscowości położonej w Bieskidzie Sądeckim. Podczas filmu odwiedzamy Dom Zdrojowy, pijalnię wód „Jan” oraz dworzec kolejowy. Akcja przenosi się także do pobliskich miejscowości takich jak Złockie i cerkiew św.Dymitra. Sceny przedstawiające najważniejszą polską wystawę artysty rozgrywają się w warszawskiej galerii sztuki „Zachęta”.

 

Opis postaci:

Nikifor – To drobny, chudy staruszek, z krzaczastymi brwiami i wąsikiem, noszący grube okulary w rogowych oprawkach. Nikifor zazwyczaj nosi eleganckie, choć podniszczone ubrania. Do białej koszuli i ciemnego garnituru zakłada filcowy płaszcz i kapelusz. Jest mocno zaniedbany, widać to po jego długich, brudnych paznokciach i wyrastających z uszu kępkach włosów. Podróżuje z drewnianą skrzynką-walizką, w której nosi swoje obrazy i przybory malarskie. Na szyi w ramie nosi święty obrazek i list opowiadający kim jest. List jest niezbędny, ponieważ Nikifor bardzo niewyraźnie mówi. W rolę ludowego artysty wcieliła się Krystyna Feldman.

 

Marian Włosiński – opiekun prawny i przyjaciel Nikifora. To mężczyzna po czterdziestce. Ma rudawą brodę, przerzedzone włosy zaczesuje do tyłu, ukazując zakola. Na palcu ma obrączkę. Marian ubiera swetry i marynarki lub wełniane płaszcze. W pracy w Domu Zdrojowym ubiera się w fartuch malarski. Chodzi lekko przygarbiony, nieśmiało się uśmiecha.

 

Hanna Włosińska, żona Mariana – Czterdziestoletnia niewysoka blondynka o kobiecych kształtach. Jasne, schludnie ułożone włosy nosi za uchem. Ma błękitne oczy, delikatny makijaż i łagodną twarz. Nosi schludne, kobiece stroje – spódnice do kolan, dopasowane sweterki, kolorowe płaszczyki.

 

Ryszard Nowak, przewodniczący Prezydium Miejskiej Rady Narodowej, kierujący także Domem Zdrojowym w Krynicy – przyjaciel Mariana. Wysoki, szczupły mężczyzna po czterdziestce. Siwiejący, z dużymi zakolami, nosi okulary. Zazwyczaj elegancko ubrany, nosi białe koszule i garnitury, uśmiechnięty i pewny siebie.

 

Ala i Ewa – małe córki Mariana. Szczupłe blondynki ok. 9 i 10 lat. Dziewczynki mają proste włosy. Starsza, ma ciemniejsze włosy i oczy, jest poważniejsza i dość zadziorna. Młodsza ma blond włosy i niebieskie oczy. Jest wesoła i rozgadana.