Komedia Dzięcioł

Opis filmu:

Stefan Waldek pracuje w „Supersamie”, gdzie reklamuje towary, informuje o nowościach, doradza. Jego żona Miśka odnosi sukcesy w strzelectwie, często wyjeżdża na zawody. Ich dziesięcioletni synek Paweł, dziecko nad wyraz poważne, nawet nieco przemądrzałe, uważnie obserwuje świat dorosłych. Pasją Stefana Waldka jest zbieranie płyt z nagranymi głosami ptaków i kiedy żona wyjeżdża, on godzinami słucha ptasich treli. Swoimi zainteresowaniami próbował podzielić się z kolegami z pracy, ale oni mają go za dziwaka, wręcz zboczeńca. A wszystko dlatego, że jak dotąd Stefan nie zdobył się na najmniejszy nawet flircik. Słowa kolegów wzbudzają w nim w końcu pewien niepokój i kolejne dni bez żony postanawia spędzić zupełnie inaczej…

 

www.filmpolski.pl

Opisy postaci:

Stefan Waldek – główny bohater filmu. Szczupły, wysoki blondyn w średnim wieku. Strzyże się krótko. Ma lekko falowane, zaczesane na prawą stronę włosy. Oczy jasne, szare. Na dość wydatnym nosie ma okulary w grubych rogowych oprawach. Ma wąskie zaciśnięte wargi. W szerokim uśmiechu odsłania niezbyt równe zęby z widoczną przerwą między górnymi jedynkami.  Zazwyczaj ubiera się w jasne garnitury. W pracy zakłada biały fartuch. Jest niepozorny. Sprawia wrażenie zahukanego i zakompleksionego. W chwilach gdy opowiada o ptakach przechodzi metamorfozę. Jego twarz ożywia się, a oczy rozbłyskają wewnętrznym blaskiem.

 

Miśka, żona Stefana – kobieta w średnim wieku. Blondynka o sięgających za ucho równo przyciętych prostych włosach. Po lewej stronie nosi przedziałek. Kobieta ubiera się schludnie w sportowym, praktycznym stylu. Nie stroni jednak od makijażu, apaszek, kapeluszy i innych damskich rekwizytów. Ruchy Miśki są energiczne i pełne zdecydowania. To typ kobiety chłopczycy.

 

Mecenasowa Tylska – kobieta przed czterdziestką. Blondynka. Piękne i zadbane włosy opadają falującą kaskadą na plecy, sięgają pasa. Na otoczonej natapirowanymi puklami drobnej twarzy Tylskiej – wielkie oczy. Doklejone sztuczne rzęsy dodają spojrzeniu kobiety zalotności. Prowokują i pogardzają jednocześnie. Uszminkowane na różowo usta kuszą.  Mecenasowa podkreśla strojem swoją kobiecość. Ubiera się elegancko i ze smakiem, aczkolwiek nie stroni od frywolności.

 

Irena – młoda brunetka o lekko rudawym odcieniu długich prostych włosów. Zazwyczaj włosy związuje w kucyk, a na czoło opada jej grzywka. Jest szczupła i drobna, kobieca. Nosi odsłaniające smukłe uda mini spódniczki.

 

Pawełek – syn Stefana i Misi, dziesięciolatek. Brunet z opadającą na czoło grzywką. Trójkątna twarz na policzkach i nosie obsypana piegami. Odstające uszy. Na nosie okulary w czarnych grubych oprawkach. Na poważnej twarzy malca nieustanne zadziwienie światem dorosłych.

 

Zdzisio – brat Ireny. Niski przysadzisty mężczyzna po czterdziestce. Twarz upstrzona pieprzykami. Nieco wyłupiaste jasne oczy. Brunet, który ukrywa znaczną już łysinę pod zaczesywanymi z tyłu przetłuszczonymi włosami. Patrzy buńczucznie. Usta wykrzywiają mu się w krzywym, ironicznym uśmiechu. Wykonuje gwałtowne nerwowe ruchy.